Time left : XX : XX
Punjabi Typing Paragraph
ਬੰਬਈ ਵਿੱਚ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਦਿਨ :- ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੀਥ ਡੀ ਕੋਸਟਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਅਜੀਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬੰਬਈ ਆਇਆ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰੇ ਨਾਮੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜਿਵੇਂ ਦੇਦਾਰ ਸ਼ਰਮਾ, ਮਹਿਬੂਬ ਖ਼ਾਨ ਅਤੇ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤਾਰਾਮ ਵੀਟੀ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਉੱਪਰ ਖੜ੍ਹੇ ਬਾਹਾਂ ਫੈਲਅ ਕੇ ਮੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨਗੇ। ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਭਰੀ ਗੱਲ ਘਰ ਕਰ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ।" ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਅਜੀਤ ਦੀ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਲੱਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਠਾਣਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਪਸ਼ਤੋ ਉੱਪਰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਹੱਥ ਅਜ਼ਮਾਉਣਾ ਸੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਪਿੱਛੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਫ਼ਿਲਮ ਸਟੂਡੀਓ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਚੌਕੀਦਾਰ ਲੱਗੇ ਅਫ਼ਗਾਨ ਗਾਰਡਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਫ਼ਿਲਮੀ ਹਸਤੀਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਸਕਣਗੇ। ਬੰਬਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਰੁਪਏ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤਨਖ਼ਾਹ 'ਤੇ ਨੌਕਰੀ ਲੈ ਲਈ। ਅਜੀਤ ਨੇ ਉਰਦੂ ਅਖਬਾਰ ਰੂਬੀ ਦੇ ਨਵੰਬਰ, 1975 ਦੇ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ 'ਯਾਦ ਏ ਅਯਾਮ, ਇਸ਼ਰਤ-ਏ-ਫ਼ਾਨੀ' ਸਿਰਲੇਖ ਤੋਂ ਲਿਖੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ,"ਉਹ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਛੇ ਫਿੁੱਟਾ ਵਿਅਕਤੀ ਲੱਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਘਰਾਂ ਦੇ ਕਿਰਾਏ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਦਾਰੀ ਸੌਂਪੀ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਡੀਲਡੌਲ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਆਏਗੀ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਮੇਰੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਮਜ਼ਹਰ ਖ਼ਾਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫ਼ਿਲਮ ਬੜੀ ਬਾਤ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਟੀਚਰ ਦਾ ਰੋਲ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਬਤੌਰ ਜੂਨੀਅਰ ਅਦਾਕਾਰ ਛੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਹਾਮਿਦ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ ਰਿਹਾ।" ਹਾਮਿਦ ਅਲੀ ਖ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬਣੇ ਅਜੀਤ ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਹਾਮਿਦ ਅਲੀ ਖਾਂ ਨਿਰਮਾਤਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਕੇ, ਅਮਰਨਾਥ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਕੰਟ੍ਰੈਕਟ ਸਾਈਨ ਕੀਤਾ। ਅਮਰਨਾਥ ਨੇ ਹੀ ਅਜੀਤ ਦਾ ਨਾਮ ਅਜੀਤ ਰੱਖਿਆ। ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਪੀਡ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।