ਇਹ ਗੱਲ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਿਕ / ਰੱਬ / ਖੁਦਾ / ਅੱਲ੍ਹ/ ਗੌਡ/ ਰਾਮ/ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਵਰ ਇੱਕ ਹੈ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਵਾਸਤਵਿਕ ਨਾਮ ਕਬੀਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਤਲੋਕ/ ਸਤਧਾਮ/ ਸੱਛਖੰਡ ਵਿੱਚ ਮਾਨਵ ਸੁਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਵਰੂਪ ਪਿੱਚ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਲੇਕਿਨ ਹੁਣ ਹਿੰਦੂ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡਾ ਰਾਮ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਮੁਸਲਿਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿ ਸਾਡਾ ਅੱਲ੍ਹਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਈਸਾਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡਾ ਈਸਾਮਸੀਹ ਵੱਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵੱਡੇ ਹਨ। ਇੰਢ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਚ ਨਾਦਾਨ ਬੱਚੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪਾ, ਦੂਜਾ ਕਹੇਗਾ ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪਾ ਹਨ ਤੇਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤੀਸਰਾ ਕਹੇਗਾ ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਹਨ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੌਥਾ ਕਹੇਗਾ ਕਿ ਨਦਾਨੋਂ! ਇਹ ਮੇਰਾ ਡੈਡੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਦੋਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਹੀ ਇੱਕ ਹੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਦਾਨ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਜ ਸਾਡਾ ਸਾਰਾ ਮਾਨਵ ਸਮਾਜ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। "ਕੋਈ ਕਹੇ ਹਮਾਰਾ ਰਾਮ ਬੜਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਕਹੇ ਖੁਦਾਈ ਰੇ। ਕੋਈ ਕਹੇ ਹਮਾਰਾ ਈਸਾਮਸੀਹ ਬੜਾ ਹੈ, ਯੇ ਬਾਟਾ ਰਹੇ ਲਗਾਈ ਰੇ।।" ਜਦਕਿ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂ/ ਮਾਲਿਕ/ ਰੱਬ/ ਖੁਦਾ/ ਅੱਲ੍ਹਾ / ਰਾਮ/ ਸਾਹਿਬ/ ਗੌਡ/ ਪ੍ਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪ੍ਰਤੱਕ ਨਾਮ ਲਿੱਖ ਕੇ ਮਹਿਮਾਂ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਮਾਲਿਕ/ਪ੍ਰਭੂ ਕਬੀਰ ਸਾਹਿਬ ਹਨ ਜੋ ਸਤਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮਾਨਵ ਸੁਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਵਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਵੇਦ, ਗੀਤਾ, ਕੁਰਾਣ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਇਹ ਸਭ ਲਗਭਗ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਹੀ ਹਨ। ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਅ: 5 ਦੇ ਸਲੋਕ ਨੰ.32 ਵਿੱਚ, ਮਾਮਵੇਦ ਦੇ ਸੰਖਿਆ ਨੰ.1400,822 ਵਿੱਚ, ਅੱਥਰਵਵੇਦ ਦੇ ਕਾਂਡ ਨੰ.4 ਦੇ ਅਨੁਵਾਕ 1 ਦੇ ਸਲੋਕ ਨੰ.7 ਰਿੱਗਵੇਦ ਦੇ ਮੰ.1 ਅ:1 ਤੇ ਸੁਕਤ 11 ਦੇ ਸਲੋਕ ਨੰ.4 ਦੇ ਕਬੀਰ ਨਾਮ ਲਿੱਖਕੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੂਬਰਣ ਬ੍ਰਹਮ ਕਬੀਰ ਜੀ ਹਨ ਜੋ ਸਤਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਗੀਤਾਜੀ ਚਾਰੋਂ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪਿਤ ਸਾਰ ਹੈ। ਗੀਤਾ ਜੀ ਵੀ ਉਹਨੀ ਸਤਿਪੁਰਸ਼ ਪੂਰਣ ਬ੍ਰਹਮ ਕਬੀਰ ਜੀ ਤਰਫ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗੀਤਾ ਜੀ ਦੇ ਅ:15 ਦੇ ਸਲੋਕ ਨੰ.16-17, ਅ:18 ਦੇ ਸਲੋਕ ਨੰ.46, 62 ਅ.8 ਦੇ ਸਲੋਕ ਨੰ. 8 ਤੋਂ 10ਤਥਾ 22 ਵਿੱਚ ਅ:15 ਦੇ ਸਲੋਕ ਨੰ.1,2,4 ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਪੂਰਣ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਠ ਨੰ. 24 ਉਤੇ ਤਥਾ ਪ੍ਰਸ਼ਠ ਨੰ.721 ਉੱਤੇ ਨਾਮ ਲਿਖ ਕੇ ਕਬੀਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਮਹਿਮਾਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੁਰਾਣ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਸਮਝੋਂ। ਦੋਨ੍ਹੋਂ