Punjabi Typing Paragraph
▲
ਸ਼ਬਦ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਛੋਟੀ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਅਰਥ-ਯੁਕਤ ਇਕਾਈ ਹੈ। ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਬਦ-ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ-ਭੇਦ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ
ਹੈ। ੧. ਨਾਂਵ ੨. ਪੜਨਾਂਵ ੩. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ੪. ਕਿਰਿਆ ੫. ਕਿਰਿਆ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ੬. ਸੰਬੰਧਕ ੭. ਯੋਜਕ ੮. ਵਿਸਮਿਕ। ਆਓ ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ੧. ਨਾਂਵ: ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਸਥਾਨ, ਜੀਵ,
ਵਸਤੂ, ਹਾਲਤ, ਗੁਣ, ਭਾਵ, ਕੰਮ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ: ਬਲਦੀਪ, ਜਲੰਧਰ, ਬਲ਼ਦ, ਪੈੱਨਸਿਲ, ਗਰਮੀ, ਅਮੀਰੀ, ਪਿਆਸ ਆਦਿ। ੨. ਪੜਨਾਂਵ: ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਬਦ ਕਿਸੇ ਨਾਂਵ
ਦੀ ਥਾਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੜਨਾਂਵ ਅਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ: ਮੈਂ, ਤੂੰ, ਉਹ ਆਦਿ। ੩. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ: ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਬਦ ਕਿਸੇ ਨਾਂਵ ਜਾਂ ਪੜਨਾਵ ਨਾਲ਼ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ: ਗੋਰਾ, ਕਾਲ਼ਾ, ਅਠਾਰਾਂ, ਮੋਟਾ, ਸਾਊ ਆਦਿ। ੪. ਕਿਰਿਆ: ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਕਰਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਰਿਆ ਅਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ:
ਗਿਆ, ਆਵਾਂਗਾ, ਸੌਂਦਾ, ਪੜ੍ਹੋ। ੫. ਕਿਰਿਆ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ: ਕਿਰਿਆ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲ਼ੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ: ਹੌਲ਼ੀ, ਤੇਜ਼, ਅੱਗੇ, ਇੱਥੇ ਆਦਿ। ੬. ਸੰਬੰਧਕ: ਜਿਹੜਾ
ਸ਼ਬਦ ਨਾਂਵ, ਪੜਨਾਂਵ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਵਾਕ ਦੇ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ਼ ਸੰਬੰਧ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੰਧਕ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ: ਦਾ, ਦੇ, ਦੀ, ਨੇ, ਨੂੰ, ਕੋਲ਼ ਆਦਿ। ੭. ਯੋਜਕ: ਜਿਹੜਾ
ਸ਼ਬਦ ਦੋ ਵਾਕਾਂਸ਼ਾਂ, ਉਪਵਾਕਾਂ ਜਾਂ ਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਯੋਜਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ: ਕਿਉਂਕਿ, ਨਾਲ਼ੇ, ਜਾਂ, ਭਾਵੇਂ, ਕਿ, ਅਤੇ ਆਦਿ। ੮. ਵਿਸਮਕ: ਖ਼ੁਸ਼ੀ, ਗ਼ਮੀ, ਹੈਰਾਨੀ,
ਭੈ, ਪ੍ਰਸੰਸਾ, ਆਦਿ ਭਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਲਈ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੀ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲ਼ੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਸਮਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ: ਵਾਹ, ਆਹਾ, ਹਾਏ, ਉਫ਼ ਆਦਿ। ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦ-ਭੇਦਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਅਗਲੇ ਪੰਨਿਆਂ 'ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। #੬੩੭ ਫੇਜ਼-੬, ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ। ੧੦ ਸਤੰਬਰ, ੨੦੧੪. ਈ-ਮੇਲ @ ਡਾਟ ਕਾਮ | ਜੇਕਰ ਅਸੀ ਵੱਡਾ ਨੰਬਰ ਦਰਸਾਉਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ > ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਇਸਤੇਮਾਲ
ਹੈ। ੧. ਨਾਂਵ ੨. ਪੜਨਾਂਵ ੩. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ੪. ਕਿਰਿਆ ੫. ਕਿਰਿਆ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ੬. ਸੰਬੰਧਕ ੭. ਯੋਜਕ ੮. ਵਿਸਮਿਕ। ਆਓ ਹੁਣ ਇਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ੧. ਨਾਂਵ: ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਸਥਾਨ, ਜੀਵ,
ਵਸਤੂ, ਹਾਲਤ, ਗੁਣ, ਭਾਵ, ਕੰਮ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ: ਬਲਦੀਪ, ਜਲੰਧਰ, ਬਲ਼ਦ, ਪੈੱਨਸਿਲ, ਗਰਮੀ, ਅਮੀਰੀ, ਪਿਆਸ ਆਦਿ। ੨. ਪੜਨਾਂਵ: ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਬਦ ਕਿਸੇ ਨਾਂਵ
ਦੀ ਥਾਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੜਨਾਂਵ ਅਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ: ਮੈਂ, ਤੂੰ, ਉਹ ਆਦਿ। ੩. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ: ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਬਦ ਕਿਸੇ ਨਾਂਵ ਜਾਂ ਪੜਨਾਵ ਨਾਲ਼ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ: ਗੋਰਾ, ਕਾਲ਼ਾ, ਅਠਾਰਾਂ, ਮੋਟਾ, ਸਾਊ ਆਦਿ। ੪. ਕਿਰਿਆ: ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਕਰਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਰਿਆ ਅਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ:
ਗਿਆ, ਆਵਾਂਗਾ, ਸੌਂਦਾ, ਪੜ੍ਹੋ। ੫. ਕਿਰਿਆ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ: ਕਿਰਿਆ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲ਼ੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਕਿਰਿਆ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ: ਹੌਲ਼ੀ, ਤੇਜ਼, ਅੱਗੇ, ਇੱਥੇ ਆਦਿ। ੬. ਸੰਬੰਧਕ: ਜਿਹੜਾ
ਸ਼ਬਦ ਨਾਂਵ, ਪੜਨਾਂਵ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਵਾਕ ਦੇ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ਼ ਸੰਬੰਧ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੰਧਕ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ: ਦਾ, ਦੇ, ਦੀ, ਨੇ, ਨੂੰ, ਕੋਲ਼ ਆਦਿ। ੭. ਯੋਜਕ: ਜਿਹੜਾ
ਸ਼ਬਦ ਦੋ ਵਾਕਾਂਸ਼ਾਂ, ਉਪਵਾਕਾਂ ਜਾਂ ਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਯੋਜਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ: ਕਿਉਂਕਿ, ਨਾਲ਼ੇ, ਜਾਂ, ਭਾਵੇਂ, ਕਿ, ਅਤੇ ਆਦਿ। ੮. ਵਿਸਮਕ: ਖ਼ੁਸ਼ੀ, ਗ਼ਮੀ, ਹੈਰਾਨੀ,
ਭੈ, ਪ੍ਰਸੰਸਾ, ਆਦਿ ਭਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਲਈ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੀ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲ਼ੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿਸਮਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ: ਵਾਹ, ਆਹਾ, ਹਾਏ, ਉਫ਼ ਆਦਿ। ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦ-ਭੇਦਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਜਾਣਕਾਰੀ
ਅਗਲੇ ਪੰਨਿਆਂ 'ਤੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। #੬੩੭ ਫੇਜ਼-੬, ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਗਰ। ੧੦ ਸਤੰਬਰ, ੨੦੧੪. ਈ-ਮੇਲ @ ਡਾਟ ਕਾਮ | ਜੇਕਰ ਅਸੀ ਵੱਡਾ ਨੰਬਰ ਦਰਸਾਉਣਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ > ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਇਸਤੇਮਾਲ
Note: Use Down arrow,Enter,page-down to move to Next Chunk, Use page up to Move to Previous Chunk ▼
Chunk Number: 1